мн. хранопроводи, (два) хранопровода, м. Обикн. ед. Орган във форма на тръба, по която храната преминава от устата в стомаха.
прил. хранопроводен, хранопроводна, хранопроводно, мн. хранопроводни.
мн. хранопроводи, (два) хранопровода, м. Обикн. ед. Орган във форма на тръба, по която храната преминава от устата в стомаха.
прил. хранопроводен, хранопроводна, хранопроводно, мн. хранопроводни.