мн. харамии, м. Остар.
1. Разбойник, хайдук.
2. Хайдутин, бунтовник.
прил. харамийски, харамийска, харамийско, мн. харамийски.
същ. харамийство, ср.
мн. харамии, м. Остар.
1. Разбойник, хайдук.
2. Хайдутин, бунтовник.
прил. харамийски, харамийска, харамийско, мн. харамийски.
същ. харамийство, ср.