мн. устреми, (два) устрема, м.
1. Подем, порив, насочена стихия. Устрем към свобода. Устрем към образование.
2. Пристъп, напор, удар.
прил. устремен, устремена, устремено, мн. устремени. Устремен към любовта си.
същ. устременост, устремеността, ж.