уникална, уникално, мн. уникални, прил.
1. Който е единствен, неповторим. Уникална находка.
2. Прен. Който е оригинален, странен.
същ. уникалност, уникалността, ж.
уникална, уникално, мн. уникални, прил.
1. Който е единствен, неповторим. Уникална находка.
2. Прен. Който е оригинален, странен.
същ. уникалност, уникалността, ж.