трудолюбива, трудолюбиво, мн. трудолюбиви, прил. Който обича да се труди; работлив. Трудолюбива жена.
нареч. трудолюбиво.
същ. трудолюбивост, трудолюбивостта, ж.
трудолюбива, трудолюбиво, мн. трудолюбиви, прил. Който обича да се труди; работлив. Трудолюбива жена.
нареч. трудолюбиво.
същ. трудолюбивост, трудолюбивостта, ж.