мн. тояги, ж. Дебела и здрава, дълга пръчка за подпиране, за отбрана и др. Подпирам се на тоягата си.
? Довеждам/доведа до просешка тояга. Разг. Правя някой да стане много беден. Пиянството ще го докара до просешка тояга.
? Ям тоягата. Разг. Понасям бой.