спориш, мин. св. спорих и спорих, мин. прич. спорил и спорил, несв. Водя спор; полемизирам, диспутирам, препирам се. Той обича да спори.
спориш, мин. св. спорих и спорих, мин. прич. спорил и спорил, несв. Водя спор; полемизирам, диспутирам, препирам се. Той обича да спори.