самолична, самолично, мн. самолични, прил. Който принадлежи на дадено лице или се извършва от дадено лице; личен. Самоличен подпис. Самолични вещи.
? нареч. самолично. Явявам се самолично. Убивам самолично.
самолична, самолично, мн. самолични, прил. Който принадлежи на дадено лице или се извършва от дадено лице; личен. Самоличен подпис. Самолични вещи.
? нареч. самолично. Явявам се самолично. Убивам самолично.