самовластна, самовластно, мн. самовластни, прил.
1. Който има неограничена власт.
2. Който не търпи ограничения. В семейството си е самовластен господар.
самовластна, самовластно, мн. самовластни, прил.
1. Който има неограничена власт.
2. Който не търпи ограничения. В семейството си е самовластен господар.