м., само ед.
1. Способност да се мисли, да се разсъждава; ум, разсъдък. Разумът го напусна.
2. Здрав смисъл, благоразумие, мъдрост. Бабата учи на ум и на разум.
м., само ед.
1. Способност да се мисли, да се разсъждава; ум, разсъдък. Разумът го напусна.
2. Здрав смисъл, благоразумие, мъдрост. Бабата учи на ум и на разум.