разплута, разплуто, мн. разплути, прил. Разг.
1. Изгнил, скапан, разложен. Разплут плод.
2. Прен. Отпуснат. Разплут човек.
същ. разплутост, разплутостта, ж.
разплута, разплуто, мн. разплути, прил. Разг.
1. Изгнил, скапан, разложен. Разплут плод.
2. Прен. Отпуснат. Разплут човек.
същ. разплутост, разплутостта, ж.