м., само ед.
1. Прекомерно богатство; излишество, разточителство. Тъне в разкош.
2. Пищност, прекомерна и разточителна красота. Този разкош ме потиска.
3. Разг. Материална придобивка, която е желана, но труднодостъпна за някого поради финансови причини.
4. Жарг. Като междум. Много красиво, великолепно. Видя ли, роклята? Разкош!