принудена, принудено, мн. принудени, прил.
1. Който е заставен да прави нещо. Принуден да проси.
2. Прен. Който не е искрен; неестествен. Принуден разговор.
принудена, принудено, мн. принудени, прил.
1. Който е заставен да прави нещо. Принуден да проси.
2. Прен. Който не е искрен; неестествен. Принуден разговор.