почтена, почтено, мн. почтени, прил.
1. Който заслужава почит, внушава почит. Почтен човек.
2. Приличен, морален, пристоен. Почтено поведение. Почтена вдовица.
? същ. почтеност, почтеността, ж.
почтена, почтено, мн. почтени, прил.
1. Който заслужава почит, внушава почит. Почтен човек.
2. Приличен, морален, пристоен. Почтено поведение. Почтена вдовица.
? същ. почтеност, почтеността, ж.