обособена, обособено, мн. обособени, прил.
1. Който е отделен, изтъкнат.
2. Спец. В граматиката – интонационно, смислово и словоредно отделена част на изречението. Обособено определение.
обособена, обособено, мн. обособени, прил.
1. Който е отделен, изтъкнат.
2. Спец. В граматиката – интонационно, смислово и словоредно отделена част на изречението. Обособено определение.