неустрашима, неустрашимо, мн. неустрашими, прил. Който не се страхува, не може да бъде изплашен; безстрашен, смел. Неустрашим защитник на слабите.
? същ. неустрашимост, неустрашимостта, ж.
неустрашима, неустрашимо, мн. неустрашими, прил. Който не се страхува, не може да бъде изплашен; безстрашен, смел. Неустрашим защитник на слабите.
? същ. неустрашимост, неустрашимостта, ж.