необикновена, необикновено, мн. необикновени, прил.
1. Който се среща рядко; необичаен, чуден. Необикновена случка.
2. Извънреден, прекален. Необикновена активност.
необикновена, необикновено, мн. необикновени, прил.
1. Който се среща рядко; необичаен, чуден. Необикновена случка.
2. Извънреден, прекален. Необикновена активност.