неизбежна, неизбежно, мн. неизбежни, прил. Който не може да се избегне или предотврати. Неизбежен край.
? същ. неизбежност, неизбежността, ж.
неизбежна, неизбежно, мн. неизбежни, прил. Който не може да се избегне или предотврати. Неизбежен край.
? същ. неизбежност, неизбежността, ж.