мн. наочници, (два) наочника, м. Обикн. мн. Кожени парчета, които са прикрепени отстрани на конската глава, за да ограничат виждането.
? Сякаш има наочници. За човек, който не вижда същността на нещата; ограничен човек.
мн. наочници, (два) наочника, м. Обикн. мн. Кожени парчета, които са прикрепени отстрани на конската глава, за да ограничат виждането.
? Сякаш има наочници. За човек, който не вижда същността на нещата; ограничен човек.