мн. наклони, (два) наклона, м.
1. Повърхност, заемаща положение между хоризонтално и вертикално. Малък наклон.
2. Повърхност, която сключва остър ъгъл с хоризонта; склон, нанадолнище. Каручката леко се спускаше по наклона.
мн. наклони, (два) наклона, м.
1. Повърхност, заемаща положение между хоризонтално и вертикално. Малък наклон.
2. Повърхност, която сключва остър ъгъл с хоризонта; склон, нанадолнище. Каручката леко се спускаше по наклона.