надменна, надменно, мн. надменни, прил. Високомерен, горд, надут. Надменна усмивка.
? нареч. надменно. Държа се надменно.
? същ. надменност, надменността, ж.
надменна, надменно, мн. надменни, прил. Високомерен, горд, надут. Надменна усмивка.
? нареч. надменно. Държа се надменно.
? същ. надменност, надменността, ж.