мн. местоимения, ср. Спец. В езикознанието – една от частите на речта, която замества съществително, прилагателно, числително име или наречие.
? прил. местоименен, местоименна, местоименно, мн. местоименни.
мн. местоимения, ср. Спец. В езикознанието – една от частите на речта, която замества съществително, прилагателно, числително име или наречие.
? прил. местоименен, местоименна, местоименно, мн. местоименни.