меродавна, меродавно, мн. меродавни, прил. Който е сигурен, достоверен; официален, авторитетен. Меродавен източник.
? същ. меродавност, меродавността, ж.
меродавна, меродавно, мн. меродавни, прил. Който е сигурен, достоверен; официален, авторитетен. Меродавен източник.
? същ. меродавност, меродавността, ж.