мн. кордони, (два) кордона, м.
1. Остар. Огърлица от скъп метал.
2. Заграждение от верига, въже за ограничаване на достъпа. Около сградата има тежък метален кордон.
3. Прен. Войници или полицаи, подредени в кръг като верига, за да пазят, завардват или охраняват. Полицаите се наредиха в кордон. Войниците се наредиха в кордон около сградата.