конфронтираш, несв. и св.; кого. Противопоставям. Умее да конфронтира хората. – конфронтирам се. Противопоставям се. Не обича да се конфронтира открито. На събранието се конфронтираха много остро.
конфронтираш, несв. и св.; кого. Противопоставям. Умее да конфронтира хората. – конфронтирам се. Противопоставям се. Не обича да се конфронтира открито. На събранието се конфронтираха много остро.