конвоят, конвоя, мн. конвои, м. Въоръжено лице или група, които придружават затворници, пленници или охраняват транспорт. Конвой придружаваше затворниците при пътуването.
? Под конвой.
1. При въоръжена охрана. Откарвам под конвой.
2. Прен. Ирон. Насила направляван и придружаван. Жена ми ме заведе под конвой да си купя костюм.
? прил. конвоен, конвойна, конвойно, мн. конвойни.