китна, китно, мн. китни, прил.
1. За място, местност – който е с буйна растителност. Китно балканско село.
2. Който е с много багри; живописен. Китни черги. Китни носии.
3. За растение или дърво – който е кичест. Китен явор.
китна, китно, мн. китни, прил.
1. За място, местност – който е с буйна растителност. Китно балканско село.
2. Който е с много багри; живописен. Китни черги. Китни носии.
3. За растение или дърво – който е кичест. Китен явор.