изгодна, изгодно, мн. изгодни, прил.
1. Който носи изгода. Изгодна сделка.
2. Който спомага за изгода; подходящ, благоприятен. Изгодна позиция. Изгоден момент.
? нареч. изгодно.
изгодна, изгодно, мн. изгодни, прил.
1. Който носи изгода. Изгодна сделка.
2. Който спомага за изгода; подходящ, благоприятен. Изгодна позиция. Изгоден момент.
? нареч. изгодно.