едновременна, едновременно, мн. едновременни, прил. Който става в едно и също време с друг. Едновременни действия.
? нареч. едновременно. Започнете едновременно. Едновременно с това.
едновременна, едновременно, мн. едновременни, прил. Който става в едно и също време с друг. Едновременни действия.
? нареч. едновременно. Започнете едновременно. Едновременно с това.