мн. дружини, ж.
1. Остар. Група хора, които временно имат общо занимание, обща задача. Дружина кооператори.
2. Истор. Група въоръжени лица с обща цел и обща бойна задача. Хайдушка дружина. Партизанската дружина.
3. Остар. Войсково подразделение, което се състои от няколко роти; батальон.
? прил. дружинен, дружинна, дружинно, мн. дружинни.