мн. бисери, (два) бисера, м. Бяло или светложълто лъскаво зърно, което се образува в черупката на някои миди и служи за накит; перла, маргарит.
прил. бисерен, бисерна, бисерно, мн. бисерни. Бисерна огърлица.
прил. бисеров, бисерова, бисерово, мн. бисерови.