безапелационна, безапелационно, мн. безапелационни, прил. Който не допуска, не търпи възражения; категоричен. Безапелационен тон.
нареч. безапелационно. Заявявам безапелационно. Побеждавам безапелационно.
същ. безапелационност, безапелационността, ж.