бардът, барда, мн. бардове, м.
1. Истор. Странстващ поет певец у древните келти.
2. Прен. Поет, който в основната част от творчеството си възпява събития или хора.
бардът, барда, мн. бардове, м.
1. Истор. Странстващ поет певец у древните келти.
2. Прен. Поет, който в основната част от творчеството си възпява събития или хора.